Sieg
#1




Rok 912, 50 dzień wyprawy


o krótkim postoju wywołanym napotkaniem vypinów nasza karawana wróciła na uprzednią trasę w stronę gór, gdzie mieliśmy nadzieję odszukać potwory podobne do tych, które nawiedzały obecnie Valen. Mamy nadzieję, że dzięki naszym badaniom uda się wkrótce na nowo otworzyć jedno z głównych źródeł dochodowych owego miasta. Norn nakłada na nas znaczące tempo, widać, że niezmiernie mu na tym zależy.

Rok 912, 56 dzień wyprawy


Doszliśmy do podnóży gór i chcemy zatrzymać się tutaj na dwa dni odpoczynku, aby zregenerować siły przed być może najcięższym jak dotąd wyzwaniem. Żołnierze poinformowani zostali, na czym będzie polegać nasze zadania i dołączyli do nas również łowcy, którzy zapewne lepiej sprawdzą się w boju aniżeli zwykli obywatele. Osobiście uważam, że większa ilość magów znacząco zwiększyłaby nasz potencjał bojowy – Norn zgodził się ze mną i wysłał w tej kwestii depeszę do króla Rancherona.

Rok 912, 59 dzień wyprawy.


Było to najcięższe jak dotąd starcie. Zmarło czterech naszych ludzi, trzech poniosło obrażenia a jeden z nich został porwany. Początkowo próbowaliśmy go odnaleźć, jednak natrafiliśmy na ślady wielu zmarłych zwierząt oraz kilku ludzi. Po długich naradach postanowiliśmy nie szukać zaginionego w odmętach jaskiń – nie możemy ryzykować życia większej ilości osób. Już teraz nastąpiła konieczność zwiększenia stawki towarzyszących nam wojowników, gdyż w innym wypadku mogliby zacząć się buntować. Osobiście zupełnie się z nimi zgadzam, jednak nie mogę mówić o tym głośno. O świcie rozpoczniemy badania nad Siegami.

Opis anatomiczny Siega

  • Osiągają wzrost około 150 cm, jednak samice zazwyczaj są wyższe, ich wzrost dochodzi czasem nawet do 2 metrów
  • Stwory te są bardzo potężnie umięśnione, zwłaszcza na klatce piersiowej oraz plecach. Odnóża owych stworów również posiadają sporą tkankę mięśniową. Pozwala im to na pokonywanie długich odległości w szybkim tempie oraz ewentualną obronę lub atak. Dodatkowo posiadanie dwóch par dolnych odnóży czyni je szybszymi od ludzi i niektórych zwierząt.
  • Ich odnóża zakończone są ostrymi kolcami, którymi mogą atakować ofiary oraz wspinać się po wielu, nawet stromych powierzchniach. Takie anatomiczne rozwiązanie zapewnia im sporą mobilność oraz ułatwia polowanie.
  • Górne odnóża owych stworów są nieco słabiej umięśnione i posiadają mniejszy zakres ruchów, co czyni ich brzuch oraz odwłok najbardziej odsłoniętymi na atak miejscami.
  • Siegi posiadają pięć par oczu, to więcej niż zwykłe żyjące na ziemi pająki. Dwie pary oczu umiejscowione są z przodu, oraz trzy po bokach głowy. Najpewniej kiedyś dawało im to wyraźny obraz otoczenia, jednak ze względu na nocny tryb życia i czas spędzany w jaskiniach ewolucja upośledziła ten narząd na tyle, że obecnie są raczej ślepe a ich oczy wrażliwe na światło.
  • Siegi rozmnażają się składając jaja w ciałach swoich ofiar – świadczą o tym znalezione przez nas truchła. Najpewniej samica po kilku miesiącach ciąży transportuje jajo poprzez żądło umiejscowione przy odwłoku do brzucha ofiary, jednocześnie paraliżując ją poprzez wstrzyknięcie jadu. Owa ofiara staje się inkubatorem dla płodu, który po wykluciu z jaja wydziera się na świat rozszarpując nosiciela od wewnątrz.
  • Jad siegów wykazuje silne właściwości paraliżujące. Pobraliśmy kilka próbek które być może uda się dokładniej zbadać po zakończeniu wyprawy – przy dobrych układach będzie można go wykorzystać do celów medycznych takich jak znieczulanie rannych podczas zabiegów.
  • Bestie są wrażliwe na światło oraz ogień – w zetknięciu z wysokimi temperaturami dochodzi do czegoś, co Norn nazwał „autodestrukcją”. Najpewniej ciało owych stworów wydziela jakąś substancję, która niszczy skórę oraz inne organy siegów. Ciężko wyjaśnić, na czym dokładnie polega to zjawisko, jednak najważniejszą informacją jest to, że można wykorzystać w walce przeciw nim ogień.
  • Pajęcze nici produkowane przez siegi wytwarzają substancje trawiące ofiary i rozpuszczając ich tkanki. Warto również nadmienić, że są one znacznie wytrzymalsze od nici zwyczajnych pająków. Pobraliśmy kilka próbek do badań – chcemy sprawdzić czy uda się produkować z nich liny lub inne materiały. Minusem jest to, że są one wysoko łatwopalne.




(Ten post był ostatnio modyfikowany: 04.08.2019, 22:26 przez Tindel.)

04.08.2019, 22:25
Przeczytaj Znajdź Cytuj




Użytkownicy przeglądający ten wątek:
1 gości

formularz kontaktowy / Oznacz wszystkie działy jako przeczytane / Wersja Mobilna